'Ik moet helemaal niks'

Gepubliceerd op 27 januari 2020 om 18:04

Blog Susan Soeters ik moe t helemaal niks! Kindercoaching in Zuidland

Ik moet helemaal niks!

We zitten aan tafel, de tijd begint te dringen. We moeten namelijk naar school. ‘Denk je aan je melk? Het is bijna tijd om naar school te gaan, je melk staat er nog! Je moet nu je beker leegdrinken,’ zeg ik zeer geïrriteerd. En wat krijg ik terug van mijn 5-jarige? ‘Ik moet helemaal niks!’ Ik slaak een diepe zucht, een gevoel van irritatie schiet bij mij omhoog en de preek start; ‘denk je dat ik altijd maar doe waar ik zin in heb, dat zou een mooie boel zijn…. Ect.’ En mijn dochter doet haar oren dicht en zegt ‘blablabla.’ 

Kleine doerak

Echt ik ben super trots en blij met mijn kleine doerak. Ze weet altijd iedereen in te pakken met haar gevatte opmerkingen, guitige gezichtje en vrolijkheid. En ze weet ook goed wat ze wil en zeker wat ze niet wil! Allemaal prachtige eigenschappen én soms vreselijk irritant.

De andere kant van de medaille

Cabaretier Wim Sonneveld zei in een van zijn shows: ‘Een opvoeder is een stakker die in het duister tast.’ En soms is dat voor mij net zo goed. Het enige voordeel wat al de opleidingen en cursussen hebben opgeleverd is dat ik vanaf een afstand naar de situatie kan kijken en dan ga reflecteren. Wat gebeurt er nou precies bij mij en bij haar? Wat kan ik anders doen? En daar een plan op bedenken. Meestal ga ik ook te rade anderen (collega coaches, vriendinnen, man). Dit keer kwam het grootste inzicht van een collega van mij. Hij gaf aan dat die onvoorwaardelijke liefde en compassie die we voor onze kinderen voelen ook een keerzijde heeft. Die ongelofelijke liefde en compassie die raakt ons, vervult ons als we genieten van onze kinderen. Maar de andere kant is er dus ook, dat je kind bij jou hele grote frustraties of soms zelfs woede op kan roepen. Dat je bijvoorbeeld precies datgene bij je kind herkent, waar je zelf ook zo’n moeite mee hebt. Of net die karaktertrek waar je ook bij anderen je dood aan ergert. Dit zijn net zo goed diepe gevoelens wat dus net zo diep raakt als die mooie liefdevolle kant.

 

En wat heb je dan te doen?

Na dit inzicht kwam ik tot de conclusie dat ik ervoor moet blijven waken om niet om te slaan naar die andere kant van de medaille. Dat datgene waar ik mij aan erger, een sterke kant is van mijn dochter namelijk haar eigen grenzen bewaken, een kant van mij die niet zo goed ontwikkeld is. Ik werd mij bewust van die andere kant van de medaille en mijn rol hierin. Daarbij is het aan mij om het goede voorbeeld te geven en dus de rust moet zien te bewaken. Daarbij zou het haar helpen om in de ochtend meer te mogen bepalen, want daar heeft ze duidelijk behoefte aan.

 

Hoe?

Tips hoe het anders kan:

  • Om rustig te blijven heb ik meer tijd nodig in de ochtend. Dus 10min. eerder mijn nest uit, scheelt de helft.
  • Op een rustig tijdstip (dus als de emoties weer gekalmeerd zijn en je de tijd hebt) samen oplossingen bedenken hoe het beter kan. Bij de opvoed methode van How2talk2kids noemen ze dit problemsolven. Via de link kun je er alles over lezen.
  • De checkpad! Wat een uitvinding (te koop op gezinnig.nl) Hierop kun je een ochtend of avond indeling maken. Je kind kan dan zelf de taakjes die het te doen heeft checken. Zij moet ineens niets meer van mij, ze wil taken kunnen afchecken van de checkpad! (Het kan natuurlijk ook op de diy-manier)

 

Sterkte en alvast een fijne relaxte morgen gewenst!

 

Rating: 5 sterren
1 stem

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.