Faalangst

faalangst, Susan Soeters, Kindercoach, Zuidland

Helaas leven we in een tijdperk waarin prestaties een belangrijk onderdeel is in ons leven. Het lijkt tegenwoordig al te beginnen in de kleuterklas of misschien zelfs al op het kinderdagverblijf of de peuterspeelzaal. In een opvoeding waarin wij als ouders onze kinderen alle liefde willen geven en willen behoeden voor het kwade doen we onze uiterste best om ons kind gelukkig te maken. En dit begint al door het geven van complimenten. Deze goed bedoelde complimenten hebben helaas ook een duistere kant. Als je niet uitkijkt geef je zonder het zelf door te hebben vooral complimenten op prestaties. Denk aan: wat een mooie tekening! Of wat ben jij toch knap dat jij dat al kan! Wauw, wat goed dat je die moeilijke puzzel helemaal af hebt! Zonder dat je het door hebt (want het is tenslotte goed bedoeld) heb je allemaal complimenten gegeven op prestatieniveau. En je zoon of dochter krijgt in het geheugen geprent dat bij prestaties een compliment om de hoek komt zetten. Presteren is dus goed! 

En het wordt nog ingewikkelder want als je een compliment geeft voor iets wat eigenlijk niet zo zo ingewikkeld was. Het kind onthoud dan, dat het voor iet simpels al een compliment kreeg, het was dus al goed op deze manier. Als het kind een ingewikkeldere puzzel bijvoorbeeld probeert te maken en het lukt niet, wat zal ik dan te horen krijgen?

 

Carol Dweck de bedenker van de Groeimindset deed een test met verschillende kinderen. De ene groep kinderen kreeg bij het maken van een simpele puzzel allemaal prestatiegerichte complimenten. Toen de puzzel af was vroeg de onderzoeker aan de kinderen of ze nog een ingewikkelder puzzel wilden maken. Deze ging tenslotte zo goed. De kinderen die prestatiegerichte complimenten kregen gaven bijna allemaal aan dat ze dat liever niet wilden. De andere groep kinderen kregen complimenten voor hun inspanning. ' jij bent geconcentreerd aan het puzzelen' of 'na wat draaien en puzzelen is de puzzel af!' of 'ik zie dat je het leuk vind om te blijven proberen' Toen deze kinderen gevraagd werd of zij ook de moeilijke puzzel wilden maken zeiden bijna al deze kinderen volmondig JA! (klik hier voor een link naar deze video)

 

Kinderen met faalangst hebben in hun hoofd dat zij moeten presteren, alleen dan zijn ze goed genoeg. De ene persoon is daar gevoeliger voor dan de ander. Zo zie je vaak faalangst bij hooggevoelige of hoogbegaafde kinderen. Daar samen te kijken naar hoe je dingen leert, wat je verwachtingen zijn van jezelf en wat je denkt dat anderen van je verwachten krijg je inzicht in je faalangst. Zodra je beseft wat je jezelf aanpraat is het makkelijker om hier iets in te veranderen. Ik heb van een psycholoog geleerd dat als je angst in de ogen aankijkt dan wordt he kleiner. Zolang je ervoor wegkijkt dan wordt het groter. En dat is wat we gaan doen, we gaan kijken naar de angst en gaan kijken hoe we deze kleiner kunnen krijgen. Dat doe ik zoveel mogelijk op een speelse manier. 

© Susan Kindercoaching 2020

Wil je graag contact met mij?

De privacyverklaring kun je hier vinden.